Styrodur a tynkowanie – czy na XPS można nakładać tynk?

Styrodur to nowoczesny materiał wykorzystywany przy izolacji fundamentów, cokołów, tarasów i miejsc narażonych na wilgoć. Ze względu na wysoką odporność na wodę oraz dużą wytrzymałość mechaniczną znajduje zastosowanie tam, gdzie klasyczny styropian nie zawsze się sprawdza.

Czym właściwie jest styrodur?

Styrodur to właściwie nazwa handlowa płyt XPS produkcji BASF, która przyjęła się jako potoczne określenie całej kategorii polistyrenu ekstrudowanego.

Materiał ten wyróżniają: bardzo niska nasiąkliwość, wysoka odporność na wilgoć, duża wytrzymałość mechaniczna, zwarta struktura, dobra izolacyjność termiczna.

W przeciwieństwie do tradycyjnego styropianu ma bardziej zamkniętą strukturę i mniejszą chłonność. Dlatego też stosuje się go przy fundamentach, w strefach cokołowych, na tarasach i balkonach, w miejscach narażonych na kontakt z wodą i gruntem.

Czy na styrodur można nakładać tynk?

Tak, ale nie bezpośrednio na „surową” płytę XPS.

Powierzchnia styroduru jest gładka i ma ograniczoną przyczepność, stąd przed tynkowaniem konieczne jest wykonanie odpowiedniej warstwy zbrojonej.

W tym celu stosuje się: klej do zatapiania siatki, siatkę z włókna szklanego, warstwę wyrównującą, grunt pod tynk oraz tynk cienkowarstwowy.

Dopiero taki układ warstw tworzy stabilne podłoże pod wykończenie elewacyjne.

Dlaczego nie powinno się tynkować bezpośrednio styroduru?

Tynk nałożony bezpośrednio na XPS może mieć problem z przyczepnością.

W efekcie mogą pojawić się m.in.: odspajanie warstwy, pęknięcia, nierównomierne wiązanie czy osłabiona trwałość elewacji.

Dlatego też ogromne znaczenie ma przygotowanie powierzchni zgodnie z systemem ociepleń.

Jak przygotować styrodur pod tynk?

1. Oczyszczenie powierzchni i szlifowanie

Płyty powinny być czyste, stabilne i prawidłowo zamocowane. Należy usunąć z nich kurz, zabrudzenia, luźne fragmenty, pozostałości po cięciu lub montażu.

Na tym etapie zaleca się również przeszlifowanie powierzchni płyt gruboziarnistym papierem, pacą z papierem ściernym lub szczotką drucianą w celu zwiększenia przyczepności płyt.

2. Wykonanie warstwy zbrojonej

Na styrodur nakłada się warstwę kleju i zatapia siatkę z włókna szklanego. To właśnie ta warstwa odpowiada za przyczepność tynku, stabilność powierzchni, ograniczenie ryzyka pęknięć.

3. Gruntowanie

Przed nałożeniem tynku stosuje się grunt dopasowany do rodzaju wyprawy elewacyjnej. Pozwala to wyrównać chłonność, poprawić przyczepność, ograniczyć ryzyko przebarwień.

4. Nałożenie tynku

Dopiero na przygotowaną warstwę można nakładać tynk cienkowarstwowy. Jego dobór zależy od warunków pracy elewacji oraz oczekiwanego efektu.

 

Uwaga! Płyty XPS nie powinny długo pozostawać odsłonięte ze względu na promieniowanie UV, które degraduje ich powierzchnię. Dlatego przy wykonywaniu kolejnych warstw liczy się nie tylko sama jakość pracy, ale również czas.

 

Jaki tynk najlepiej sprawdza się na styrodurze?

Do najpopularniejszych należą silikonowe i akrylowe.

Tynk silikonowy:

• dobrze chroni przed wodą,
• jest odporny na zabrudzenia,
• długo zachowuje estetyczny wygląd.

Tynk akrylowy:

• jest elastyczny,
• odporny mechanicznie,
• dobrze sprawdza się w strefach bardziej narażonych na uszkodzenia.

Czy sposób aplikacji ma znaczenie?

Tynki cienkowarstwowe wymagają równomiernego rozłożenia materiału na całej powierzchni. Każda różnica w strukturze może być widoczna po wyschnięciu.

Przy większych realizacjach wykorzystuje się agregaty tynkarskie, które pozwalają:

• szybciej nakładać materiał,
• utrzymać powtarzalną strukturę,
• ograniczyć poprawki,
• lepiej kontrolować tempo pracy.

Ma to znaczenie szczególnie przy elewacjach i dużych powierzchniach.

 

 

 

---

 

Jeśli spodobał Ci się artykuł, zobacz również:

Proporcje zapraw tynkarskich – jak dobrać skład, żeby uniknąć błędów?
Kiedy agregat tynkarski zaczyna „zarabiać” na siebie? Analiza w praktyce
Ceresit CT 60 – elastyczny tynk akrylowy o wysokiej odporności i trwałym efekcie dekoracyjnym